Aktualności

„Tri tankisty”

Wojenne losy opisuje w książce „Mój Lwów. Wspomnienia z lat 1939-1944” Adam Wodziński-Rottenberg. Poniżej fragment dotyczący sowieckiej agresji. Autor miał wówczas zaledwie osiem lat.

Więcej „„Tri tankisty””

Z kim walczył Hubal?

Powstały w 1973 r. i opowiadający o pierwszym polskim partyzancie podczas II wojny światowej film „Hubal” jest bardzo znany – w kinach obejrzało go 8 milionów widzów, a w telewizji i na YouTube może drugie tyle. Film rozpoczyna się sceną, w której na wiadomość o rozbiciu jednego ze szwadronów, dowódca pułku ułanów postanawia rozwiązać jednostkę. Major Henryk Dobrzański się temu sprzeciwił i walczył dalej, przyjmując pseudonim Hubal. Z kim walczył ten szwadron?…

Scena z filmu „Hubal” – siedzi ppłk. Jerzy Dąbrowski, z lewej mjr Henryk Dobrzański

W filmie nie ma o tym ani słowa, możemy więc sądzić, że Niemcy. Przyjrzyjmy się jednak losom samego majora Dobrzańskiego. Z chwilą wybuchu wojny był w stanie spoczynku. Po agresji Niemiec na Polskę szukał swojego przydziału. Po dotarciu do Białegostoku w pierwszych dniach września otrzymał funkcję zastępcy dowódcy  110 Rezerwowego pułku ułanów, formowanego od 4 września w Wołkowysku. Po agresji Sowietów na Polskę jednostka skierowana w kierunku Grodna.

W rejonie Grodna dowódca, ppłk Jerzy Dąbrowski podjął decyzję odłączenia się od reszty Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk”. Potem podjęta została decyzja marszu na pomoc oblężonej Warszawie. Wieczorem 23 września pułk przeszedł linię kolejową Augustów-Grodno, osiągając Krasnybór. Na odpoczynek zatrzymano się we wsi Mogilnice. W tym czasie do polskich pozycji zbliżyła się sowiecka kolumna zmotoryzowana i kilka czołgów, które rozpoczęły ostrzał wsi. Poległ jeden polski oficer i prawdopodobnie wszyscy żołnierze plutonu kolarzy, a konie pułku rozbiegły się po okolicy. Po tym ataku, który doprowadził do rozproszenia jednego szwadronu i zamieszanie w pozostałych, pułk pomaszerował nadbiebrzańskimi lasami w kierunku południowo-wschodnim i 24 września dotarł w rejon Dolistowa. Tam właśnie 3 szwadron rtm. Wiktora Moczulskiego został zaskoczony i rozbity przez sowiecką grupę z 20 BZmot. (ok. 30 polskich żołnierzy zginęło wraz z rtm. Moczulskim, a ok. 45 dostało się do niewoli).

Scena z filmu „Hubal” – żołnierze pomagają zsiąść z konia rannemu ułanowi

Scena z filmu „Hubal” – ranny żołnierz szwadronu rtm. W. Moczulskiego przed dowódcą pułku

Film tego wszystkiego nie pokazuje, choć ranny ułan dociera do dowództwa pułku i mówi, że szwadron rotmistrza Moczulskiego został rozbity, a dowódca – zabity. I to wcale nie w tym momencie ppłk Dąbrowski zadecydował o rozwiązania pułku.

W nocy z 24 na 25 września ułani oderwali się od nieprzyjaciela i forsownym marszem wycofała się na Lipkowo koło Grajewa. 27 września, po odpoczynku, ppłk Jerzy Dąbrowski zarządził wymarsz w kierunku Łomży. Tego też dnia dotarła informacja, że Warszawa kapituluje. O świcie 28 września pułk dotarł do Janowa koło Kolna, gdzie dowódca podjął decyzję o rozwiązaniu jednostki, jednak nie o zaprzestaniu dalszej walki zbrojnej. I to właśnie wtedy major Henryk Dobrzański postanowił przedostać się w Góry Świętokrzyskie, aby prowadzić tam walkę partyzancką  – już jako Oddział Wydzielony Wojska Polskiego mjr. Hubala. Natomiast chory (co widać na filmie – mowa jest, że na 40 st. temperatury) ppłk Dąbrowski na początku października przedostał się na Litwę, gdzie na dwa tygodnie trafił do szpitala, a potem był internowany. Po zajęciu Litwy przez ZSRR został aresztowany przez NKWD. Z powodu jego zasług w walkach z bolszewikami w latach 1919–1920, został skazany na karę śmierci i stracony w więzieniu w Mińsku

S.M.

Zdjęcia: screeny z filmu (youTube)

 

 

 

 

 

 

 

 

Jak Sowieci tworzyli „polską armię”

Sowieci już od początku II wojny światowej myśleli o stworzeniu polskiej jednostki wojskowej i ewentualnie, kolaboracyjnego polskiego rządu. Tak dowodzi Krzysztof Jasiewicz w swym artykule „Operacja katyńska 1940 roku: kryteria selekcji zdobycznego kontyngentu ludzkiego na tle sowieckiej koncepcji ekspansji imperium”.

Kombrig Wasilij Zarubin

Więcej „Jak Sowieci tworzyli „polską armię””

Białorusini w Wojsku Polskim

W „Nowej Europie Wschodniej” ukazał się interesujący artykuł o Białorusinach, którzy we wrześniu 939 r. walczyli z Niemcami w szeregach Wojska Polskiego. Ihar Melnikau, białoruski historyk, autor artykułu „Białorusini bronili Polski we wrześniu 1939 roku. Historia wymazała ich z pamięci”, pisał i na łamy Kresów 1939.

Więcej „Białorusini w Wojsku Polskim”

Goniec majora Berki

Niewiele jest opisów dramatycznych wydarzeń września 1939 r. we Lwowie. Jeden z nich otrzymaliśmy od p. Arkadiusza Wieczorkowskiego. Jak powiedział, przypadkiem znalazł relację swojego taty Romualda Wieczorkowskiego, urodzonego we Lwowie w 1926 r., zamieszkałego przy ul. Batorego 3a.

Ul. Stefana Batorego (obecnie Kniazia Romana), zdjęcie z okresu I wojny światowej

Więcej „Goniec majora Berki”

Pomóż nam stworzyć „Lwów 1939”!

Żeby zrealizować fabularyzowany film dokumentalny „Lwów 1939”, potrzebne są środki. Na początek zbieramy pieniądze na dotarcie do dokumentów dotyczących obrony Lwowa we wrześniu 1939 r., w tym zwłaszcza dotyczących generała W. Langnera i jego decyzji o kapitulacji przed Sowietami – oraz zrealizowania zdjęć podczas tradycyjnych, wrześniowych rekonstrukcji, ukazujących walki w 1939 r.

Prosimy o wsparcie:

https://zrzutka.pl/th5wuk

I zapraszamy do współpracy: biuro@fundacjalelewela.pl

Kuropaty. Anatomia narodowej tragedii Białorusinów

Pewnego dnia, dziesięć lat temu, przywiozłem do tego tragicznego miejsca turystów z Polski. Uczestnicy konferencji naukowej chcieli zobaczyć przedwojenną granicę polsko-sowiecką, odwiedzić Mińsk i pokłonić się ofiarom stalinowskich represji w Kuropatach. Wielu uczestników forum naukowego wielokrotnie bywało w Katyniu, Bykowni i innych miejscach  zbrodni masowych NKWD. Ale miejsce pochówku tysięcy ludzi zniszczonych pod Mińskiem zaskoczyło polskich gości. Nie, Nie dlatego, że w Kuropatach w tym czasie nie było oficjalnego pomnika, ale skalą tragedii, która wydarzyła się tutaj pod koniec lat 30. i na początku lat 40.

Wycieczka do Kuropat

Więcej „Kuropaty. Anatomia narodowej tragedii Białorusinów”

Do góry